Od rozmów okresowych do Skills Intelligence – jak zmienia się zarządzanie talentami

Coraz częściej słyszę w rozmowach z HR-ami, że tempo zmian jest szybsze niż dzisiejsze procesy w organizacji. I trudno się z tym nie zgodzić. Świat pracy i technologii pędzi, a HR musi za nim nadążyć. Za transformacją technologiczną, nowymi oczekiwaniami pracowników i presją biznesu.

W ostatnich miesiącach zebrałam sporo obserwacji i wniosków, które przewijają się niemal w każdej rozmowie.

Pierwsze wyzwanie to brak przewidywalności.

Firmy wchodzą w kolejne projekty, wdrażają nowe technologie, zmieniają modele pracy, ale rzadko równolegle aktualizują kompetencje zespołów. HR ma poczucie, że patrzy w lusterko wsteczne, gdy organizacja pędzi naprzód. Decyzje o rozwoju pracowników są często spóźnione, bo nie ma jasnego obrazu tego, jakie umiejętności faktycznie są w organizacji a jakie będą potrzebne jutro.

Drugie to rozproszenie danych.

Kompetencje opisane w plikach, wyniki w systemach, oceny gdzie indziej, szkolenia w jeszcze innym miejscu. Wiele osób mówi, że nie ma problemu z brakiem danych, tylko z tym, że nie potrafią ich ze sobą połączyć. Brakuje im narzędzia, które wszystko zepnie w jednym miejscu. Bez tego HR działa trochę na wyczucie, a managerowie na własnych narracjach

Kolejna sprawa: rozmowy okresowe, które wciąż pełnią w wielu organizacjach rolę głównego narzędzia rozwojowego.

W praktyce często są zbyt rzadkie, zbyt ogólne i oderwane od codziennej pracy. W hybrydzie i zdalnej pracy ten problem jeszcze się pogłębił. Managerowie mają trudność w ocenie, pracownicy rzadko czują realny wpływ tych rozmów na swój rozwój, a HR ma wrażenie, że zbiera nieaktualne dane.

Dochodzi też presja biznesu.

Firmy muszą szybciej reagować na zmiany rynkowe, a to oznacza, że kompetencje stają się walutą. Jeśli ich brakuje, projekt się opóźnia, klient odchodzi albo wzrasta koszt operacyjny. Zarząd potrzebuje ludzi z konkretnymi umiejętnościami, a HR często nie ma narzędzi, żeby szybko to zweryfikować i zaplanować działania.

Czwarty obszar do kultura organizacyjna.

W wielu firmach jest zgoda na to, że rozwój jest ważny, ale już niekoniecznie na to, żeby stał się procesem opartym na danych. Wciąż pojawia się obawa przed ocenianiem, przed przejrzystością, przed zmianą sposobu pracy managerów.

HR jest często w środku tej układanki: wie, że zmiana jest potrzebna, ale musi przekonać do niej całą organizację.

No i wreszcie najważniejszy temat: luki kompetencyjne.

Branże się zmieniają, technologie wchodzą szybciej niż dotąd, a pracownicy realnie potrzebują nowych umiejętności. W wielu firmach reskilling nie jest już opcją, tylko staje się koniecznością. Jednocześnie brakuje jasnych map, priorytetów i procesów, które pozwalają rozwijać się w sposób uporządkowany, a nie ad hoc.

Kiedy analizuję te wszystkie rozmowy, widzę wspólny mianownik. HR chce pracować nowocześnie, ale często brakuje mu narzędzi, czasu lub wsparcia organizacji. Jednoczęsnie każdy HRowiec, z którym rozmawiam, doskonale rozumie kierunek zmian.

• Większa przewidywalność
• Lepsza współpraca z biznesem
• Dane zamiast intuicji
• Rozwój jako proces ciągły, a nie jednorazowe ćwiczenie.

To wszystko już się dzieje. I choć tempo bywa przytłaczające, to mam ogromny szacunek do HRowców, którzy codziennie łączą operacyjny ogień z potrzebą strategicznego myślenia.

Jeśli miałabym wskazać jedną obserwację, która wraca najczęściej to będzie nią ta:

Przyszłość HR nie polega na większej świadomości kompetencji w organizacji tylko na spójności tych danych i zestawieniu ich w jednym miejscu.

I dlatego właśnie powstało OutcomeSkills, żeby w tej rosnącej złożoności dać HRowi jedno miejsce, w którym kompetencje stają sie widoczne, mierzalne i możliwe do rozwijania. Wyzwania nie znikną, ale możemy na nie odpowiedzieć i zacząć budować na nich przyszłość organizacji.

Wymaga to odwagi, otwartości i gotowości do zmiany – po obu stronach stołu.

Wierzę, że odwaga jest w każdym z nas, tak samo jak chęć zmiany na lepsze. Jeżeli potrzebujesz narzędzia, żeby tą zmianę wprowadzić i przeprocesować mogę pomóc. Odezwij się do mnie to porozmawiamy 🙂